Luharada

Gisteren zijn we met een groep Erasmusstudenten het prachtige natuurreservaat Luharada ten zuiden van Tartu gaan bezoeken. Estland is werkelijk mooier dan ik had durven hopen. Ongerept en uitgestrekt. De dag ervoor heeft de universiteit een guided city tour georganiseerd en de gids die we hadden was werkelijk fenomenaal geobsedeerd door Tartu en Estland. Ze was gehuld in 15de eeuwse Estische klederdracht en heeft ons heel wat interessante verhalen weten te vertellen. In totaal kent ze zo'n 1300 verschillende verhalen betreffende deze hanzestad. Estland en de Baltische Staten hebben een rijke geschiedenis waar ik jammer genoeg niets van weet. Ik ben blij dat ik er op deze manier toch iets van kan oppikken, al blijft het een kruimel van een brood. Op het einde vertelde de gidse ons over de Estische onafhankelijk van 1988. Daarbij kwam precies wat emotionaliteit kijken. "The people were going to Tallinn, just to sing words they were never allowed to sing before during the Russian occupation. The first day there were a 100 000, te second day 600 000 and in the end over a million people gathered and sang all day long. Suddenly, three knights came along. The first knight had a white flag, the second carried a black one and the last one a blue one. When the crowd saw that, they felt on their knees and started to cry: finally we can carry our flag, finally we are an independant nation!" Ik valt eigenlijk zoveel te vertellen, dat een blog bijhouden een onmogelijke taak is als je het echt goed wilt doen. Wat me echt opvalt, is dat de bevolking van Tartu bijzonder trots is op hun universiteit. In de vorige had de universiteit van Tartu ook internationaal aanzien. Fysici, astronomen en scheikundigen van Cambridge en Leuven kwamen naar hier. Vrijwel alles draait hier rond de universiteit, waar ook tradities in ere gehouden worden, in tegenstelling tot in België. Vanmorgen was er bijvoorbeeld de plechtige opening van het academiejaar en deze middag ben ik naar de opening van mijn faculteit geweest. Iedereen was uitgedost tot in de puntjes en de rector, decaan en andere hoogwaardigheidsbekleders van de universiteit hebben een speech gehouden (in het Estisch weliswaar, ik kon er dus geen snars van begrijpen). Als intermezzo zong een koor Latijnse liederen, waaronder het door ons bekende 'Gaudeamus igitur'. Je ziet hier ook de studenten met de typische petjes en linten, een bij ons quasi vergane glorie. Het uitgaansleven in Tartu bevat talloze mogelijkheden: er is de Zavood, een typisch studentencafé waar je voor goedkope prijs pinten kunt pakken en tafelvoetbal spelen; er is ook de Gym, een oude gymzaal die ze hebben omgetoverd tot een dansevenement. Op de benedenverdieping is er een bar die nogal communistisch aandoet, maar die best gezellig is. En dan heb je nog de discotheken (Illusion en Atlantis) voor de vette feesten. Veel sfeervolle jazzcafés en rustige kroegen vind je hier ook. Het meest fancy café is hier wellicht 'Place', overladen met neonlampen en tvscreens. Het amusante is dat je hier je bier moet bestellen door een knop op de tafel. Op die manier krijgt de ober een elektronisch signaal en brengt je een momentje later je bestelling. Het voorkomt het lange wachten op een ober niet komt of niet opkijkt als je iets wil bestellen. Iets wat we wellicht allen kennen :-) Ziezo, dat was het voor vandaag, een zonnige dag trouwens. Ik moet nu mijn deftige kleren aantrekken, want om 19u is er een speciale receptie voor de internationale studenten in de Main University Hall. Ik kijk er al naar uit!