From Russia with love...

Het is bijna onmogelijk om met de woorden die de Nederlandse taal ons ter beschikking stelt, te omschrijven hoe wondermooi Sint-Petersburg is! Het is meer uit principe dat ik Rome op het voetstuk van de mooiste stad blijf plaatsen, want na Sint-Petersburg te hebben gezien, heb ik geen andere beweegredenen meer. Ik probeer zo getrouw en bondig mogelijk mijn verslag van deze driedaagse citytrip weer te geven:

Vrijdagmorgen 3 oktober, 5 am. Iedereen kent wellicht het vreselijke gevoel om gedwongen op te staan op een onmenselijk uur in de morgen. Met prikkende ogen en nauwelijks bewust van de realiteit, kruip ik slaapdronken op de bus.

In Narva, de door de Sovjets gebombardeerde industriestad op de grens tussen Estland en de Russische Federatie, verloopt de grenscontrole vrij vlot. Enkel strakke kerels, uitgedost in groene uniformen, kijken je streng aan als ze je proberen te identificeren aan de hand van je pasfoto. Deze eerste aanraking met de Russen baadde dus in een “communistisch sfeertje”. Hoewel de wegen in erg slechte staat waren, slaagde onze buschauffeur Sergej er moeiteloos in om ons rond 2 pm aan het Zomerpaleis van tsarina Catherina II/the Great te droppen.


Fascinerend paleis, ontworpen door de Russich-Italiaanse architect Rastrelli. Deze man heeft overigens praktisch de hele stad vormgegeven en heeft daarnaast in andere steden belangrijke gebouwen neergepoot. Jaja, deze man heeft een behoorlijk aantal belangrijke kerken, paleizen en kastelen op zijn palmares staan. Na het bezoek aan het nederige stulpje (*kuch*) van Catherina, was het tijd om het nabijgelegen park te verkennen. Ik laat de foto’s voor zich spreken. Tenslotte, wanneer iedereen zich had vergaard in de bus, vertrokken we richting hotel Asteria, in het hartje van de stad. De busrit richting ons hotel alleen al was een adembenemende eerste kennismaking met deze metropool. Eenmaal geïnstalleerd was het tijd voor een minder oppervlakkige inspectie: Mc Donalds aan goedkope tarieven binnenwerken om daarna in het schemerduister tussen de talloze architectonische hoogstandjes op zoek te gaan naar een plaats om de avond in een sfeervolle kroeg door te brengen.

Zatermorgen 8.30 pm. Hier en daar wat rode ogen te bespeuren onder de studenten die het wat te bondig hadden gemaakt, maar de stralende zon kon de dag al niet meer verderven.

De bus begaf ons naar het paleis van tsarina Elisabeth, die in de geschiedenisboeken berucht staat omwille van het legen van de nationale schatkist: 15 000 jurken, talloze juwelen, bals en grote feesten en minnaars waren aan haar besteed.
Niet meteen het toonbeeld van een gedreven staatsvrouw me dunkt.

Daarna hebben we een oorlogsschip bezocht, dat nu vrij toegankelijk is voor het publiek en waarin een museum over de Russische navy gehuisvest is.

Rond de middag werden onze esthetische zintuigen naar hartelust geprikkeld bij het zien van de Nicholaskathedraal, om daarna een rijkelijk maal voorgeschoteld te krijgen in een restaurant dat exclusief voor ons gereserveerd was. Hierna konden we opnieuw genieten van de pracht en praal van het befaamde Hermitage, opgericht door Catherina de Grote.

Het Hermitage beschikt over een ongelooflijk gamma aan wereldberoemde werken: de kunst van de Klassieke Oudheid, de Vlaamse kunst met onder meer Hans Memling en Paul Rubens, Italiaanse renaissance met Da Vinci, Michelangelo en Da Vinci, impressionisme met Monet en Van Gogh en hedendaagse kunst met Picasso, Bracque, Matisse zijn nog maar enkele van de grote meesters die de revue passeerden. Het museum krijgt meer dan terecht de bijnaam ‘Het Louvre van het Noorden’.

Om de dag te beëindigen bevredigde de Kerk van het Verspilde Bloed (The Church of Spilled Blood), hét symbool van Sint-Petersburg, onze kijkgrage blikken. En alsof dat alles nog niet genoeg was, konden we onze laatste energie kwijt in een boottocht op de Neva-rivier.

Met wat vodka en bier, zorgde deze afsluiter voor heel wat vertier en het was de moeite waard om de stad eens van een ander perspectief gade te slaan. Slenterend naar ons hotel kon ik genoeg energie putten uit een frisse douche en ging ik een mooie avond tegemoet.

Zondagmorgen 8.30 pm. Zelfs voor de mensen die vroeg gingen slapen, was het opstaan een marteling. Maar goed, om deze parel van een stad in een korte tijd zo intensief mogelijk te bezoeken, horen nu eenmaal opofferingen. Het was nu tijd voor het Russian Political History Museum. Best interessant, alleen kon de gids geen fluit Engels en moest onze (bloedmooie) Russische gids Tatjana, die ons drie dagen van de belangrijkste informatie voorzag, simultaan gaan vertalen. Het museum begon vanaf Lenin en de Oktoberrevolutie van 1917. Aangezien ik over deze periode veel gezien heb, onder andere in geschiedenislessen, was het interessant om het eens van een ander perspectief te zien. De Koude Oorlog kwam ook uitgebreid aan bod en je kon ook comparatieve speechen bekijken van Stalin en Hitler.

Na ons bezoek gingen we naar de St. Peter&Paul Fortress, een burcht gebouwd door Peter de Grote om het initiële St-Petersburg te verdedigen. Het doet nu dienst als trainingskamp voor Russische militairen. Vanaf het fort konden we enkele sovjets zien zonnebaden, wat best een grappig zicht opleverde. Dit was ons laatste bezoek in het centrum van Sint-Petersburg. Rond 2 pm vertrok onze bus richting Peterhoff, waar het residentieel buitenverblijf van de gelijknamige tsaar gelegen was. Voor onze aankomst, konden we nog genieten van een laatste blik op de sprookjesachtige stad en stopten we langs een gigantisch grootwarenhuis om onze magen te vullen en een voedselvoorraad voor de komende week in te slaan. Het was er namelijk ongelooflijk goedkoop! Rond was het de beurt aan onze gids om haar laatste rondleiding te voltooien. Ik beken dat ik niet alles heb gehoord, want ik was namelijk zo onder de indruk van haar schoonheid.

Toch wist ze enkele leuke anekdotes te vertellen, zoals de volgende: “Peter de Grote was, naast een hevige drinker, een man van principes en hij hield van stiptheid. Als de nobelen die hij had uitgenodigd op een van zijn feesten te laat waren, moesten ze als ‘straf’ 1,5 liter vodka in één keer uitdrinken. Je moet weten dat de vodka in die tijd een veel hoger alcoholpercentage bevatte dan nu (de normale vodka bevat 40°, in die tijd 78°). Men beweert dat het drie dagen duurde vooraleer iemand die een dergelijke beproeving had ondergaan, ontnuchterd was…” De herfstige kleuren, badend in een late namiddagzon, maakten van het park een fabelachtig tafereel. Een mooier einde van deze driedaagse citytrip kon ik niet bedenken. Eenmaal de souvenirshops gepasseerd en het vaarwellen van de gids, waren we allen moe maar voldaan en begaven ons voor een vijf uur durende trip naar ons vertrouwde Tartu!