Ondertussen heeft de sneeuw hier al goed zijn werk gedaan. En ook de sneeuwruimers, die dag in dag uit de wegen zo sneeuwvrij mogelijk proberen te houden. Het lijkt er weliswaar op dat ze vechten tegen de bierkaai, want het blijft maar sneeuwen hier. De stad is mooi verlicht en ligt vol met sneeuwbergjes, tenminste als de sneeuw niet wordt weggevoerd met grote camiongs. In de parken maken lokale jongeren van de gelegenheid gebruik om hun snowboardkunsten te tonen en sneeuwmannen, ja zelfs een iglo, te boetseren. Met vallen en opstaan ben ik deze morgen toch in de bib geraakt om er een dag intensief te werken. Vanavond is er een pyjama party, morgen is er een International Foodfest (waarop de Belgische delegatie beslist heeft om wafels te bereiden) en volgende week is er het studentenkerstbal. Dit weekend ben ik naar een gayparty geweest, vergezeld van een garde studenten. Alle gekheid op een stokje en totaal zonder aanleiding, komt een man van middelbare leeftijd, gehuld in lederen ornaat, mij tegemoet, raakt mijn gevoelige delen aan en net op tijd kan ik mezelf bevrijden van een man die zonder veel woorden denkt mijn fysieke integriteit aan te tasten... Gelukkig toch zonder kleerscheuren thuisgeraakt. Eergisteren hebben we een grote sneeuwman gemaakt en daarna met een hele meute studenten aan een groots sneeuw(bal)gevecht deelgenomen. Echt zalig! Tot het moment dat een snodaard roept: "Let's catch Fred!" Wat kan je beginnen tegen 10 man die het gemunt heeft op 1 persoon? Niet veel. Gelukkig dat sneeuw smelt, anders zou mijn stoelgang de volgende dag winterse taferelen tevoorschijn toveren. Verder is het behoorlijk rustig hier, ik heb mijn vliegtuigticket geboekt en begin me te realiseren dat mijn avontuur hier aan een verschroeiend tempo aan het slinken is. Op 23 december kom ik, al zeg ik het met niet veel graagte, terug naar België.
Ondertussen alweer enkele weken verder in mijn Erasmusavontuur. De tijd vliegt echt veel te snel voor mij! Er zijn zoveel gebeurtenissen en activiteiten die zich aan een verschroeiend tempo blijven aanbieden. Zo was er verleden zaterdag een Hippieparty met alle studenten in een appartement op de Raekoja plats (de 'grote markt'). Het resultaat: de ruit van hun achterdeur is gesprongen en de pijpen van de verwarming zijn gebroken. Er was zeventig man in één flat, en op een gegeven moment kwam de lokale bevolking zelfs een kijkje nemen. Nu, het was zeker de moeite!
Een Zweedse avond heb ik ook al meegemaakt met Mattias, een student van Uppsala. Hij nam me mee naar een verwarmd buitenterras waar typische Zweedse gerechten werden geserveerd, zoals een bepaalde soort haring, met ui, botersaus, saffraanbrood en dat alles doorgespoeld met een Zweedse schnaps. Daartussenin ook nog een Polska Fritki gelegenheid bijgewoond, waar me door de vrijgevige Poolse gemeenschap 'French fries' werden aangeboden. Vanavond ga ik in de Assembly Hall van mijn universiteit naar een pianoconcert van Rachmaninoff gaan luisteren. Oh, wat mis ik mijn piano hier zo!
Het weer is hier best ok vandaag. Mijn ogen slaan bij het opstaan een vochtige macadam, overspoeld met een verblindend zonlicht, gade. Gisteren was het regenachtig en winderig, maar overdreven koud is het hier nog niet. Deze week zal het wellicht kouder worden... Mijn leerkracht Russisch zei dat het hier vorig jaar uitzonderlijk koud was (-10°!) Dus ik kan nog van geluk spreken. De dagen korten hier wel zeer snel in. Om 15u is het hier al donker. Maar daar heb ik eigenlijk helemaal geen last van. De komende weken zullen overigens niet mals zijn, want ik dien me nu echt in te zetten voor school: 3 papers moeten tegen volgende week ingediend worden, daarna heb ik een presentatie voor Russische geschiedenis om tenslotte te eindigen bij een examen van Civil Society. We schrijven dan 1 december, tijd om nog eens een trip te maken... waarom niet naar het eiland Saaremaa? Op 16 en 17 december heb ik dan nog twee examens en dan heb ik -hopelijk- mijn credits verdiend. Ik ben nog onbeslist over de datum om huiswaarts te keren. Het zal wellicht de 23ste zijn, zodat ik de nagedachtenis van de geboorte van mijn lieve vriend Jezus Christus met mijn dierbare familie kan vieren. Hier zijn de kerstverlichting en andere desbetreffende ornamenten al een eindje aanwezig in het straatbeeld. Het zou me geen haar verwonderen moest Roeselare ook al een kerstboom hebben staan op de Grote of Botermarkt, zelfs al is het mijns inziens nu nog maar de tijd om de Sinterklaasgelederen in de winkelrekken te installeren. Maar goed, genoeg gezeurd, het is nu 'paperen' geblazen!
Hét hoogtepunt van mijn Erasmus: de ESN Sea-Battle! Het concept: 55 verschillende nationaliteiten die een internationale studentenpopulatie van maar liefst 1600 stuks vertegenwoordigen, vergaard op één grote ferry. Het plan: per schip naar Helsinki varen om 5 uren voet aan wal te zetten in de Finse hoofdstad, de volgende ochtend te ontwaken in Stockholm en daar een klein dagje door te brengen om tenslotte een tweede nacht door te brengen op de terugvarende ferry naar Estland.
Het idee is behoorlijk gek, maar is perfect ten uitvoer gebracht dankzij de goede samenwerking tussen de studentenorganisaties van de drie verschillende landen.
Het enige obstakel dat ik moest zien te overwinnen, is op tijd van de Halloweenparty op de bus naar Tallinn zien te raken. Niet zo makkelijk, aangezien de party in een vervallen Sovjetfabriek aan de rand van Tartu was georganiseerd, volgepropt met luguber uitziende feestneuzen. Gelukkig raak ik toch op tijd op mijn kamer om mijn schmink af te wassen en om 3:00 ben ik busvaardig. Rond 6:00 komen we aan in Tallinn en wordt de busbevolking geleid naar de terminal van de ferry die ons naar Helsinki moest varen.
zaterdag 01/11 10:30
Met de internationale vrienden wandelen we richting centrum. Deze stad is zo dood als wat, zeker op een zaterdag. Geen kat te zien op de straat, wat echt heel vreemd aanvoelt. Moeder, wat is hier toch in godsnaam aan de hand? “Nationale feestdag!” Vreemd, sinds wanneer blijven de mensen thuis op een nationale feestdag? Ik wist niet dat dit de gewoonte was, want voor mij is weekend gewoon weekend. Maar goed, na 2 uren rondlopen van kerk naar plein en van plein naar park, hebben we deze stad echt wel gezien. Het enige wat we heel vaak zien, zijn joggers. Die mensen leven hier blijkbaar echt gezond, want naast de naarstige joggers zijn er heel wat bioshops aan te treffen. Ook wel uitzonderlijk vriendelijk en mooi zijn die mensen hier. En al ben ik maar met enkele locals in contact getreden, mijn kortstondig beeld van de Finnen zal me niet snel loslaten. Het lijkt wel of ze zijn afgesneden van elke andere wereld, het is echt iets voelbaars. Helsinki is ook dé properste hoofdstad die ik ooit heb gezien. Alles is er echt kraaknet! Om 17:00 is het ‘boarding time’ en begeef ik me naar mijn kabine, die ik moet delen met 3 andere kerels. De meeting vindt plaats in Atlantis, een plaats die dienst doet als conferentieruimte, casino, bar én discotheek. 18:00 de tax-free shop gaat open. Echt ‘tax-free’ was het helemaal niet, want alles was veel duurder dan in Estland. Maar naar de financiële normen van Finnen en Zweden, voor wie deze ferrylijn hoofdzakelijk is bedoeld, is dit wel een opsteker. Tijd om verder het schip te verkennen. Eigenlijk voel je echt nauwelijks dat je je op een schip bevindt. De meeste studenten knappen een uiltje op dit moment, om fris te zijn voor een avondje uit. Ik beslis er anders over, en geniet met enkele anderen om een sauna te nemen, in combinatie met Turks bad, whirlpool en zwembad. En ik moet zeggen dat het een ferme opkikker was, want ik voelde me als herboren. Daarna zaten we nu eens in deze, dan weer in een andere kabine om daarna gezamenlijk naar de discotheek te gaan. Niet te lang voor mij, want de volgende nacht zou een veredelde kopie wezen in vergelijking met deze, met nòg meer studenten (de Zweden erbij) en ik wilde ook fris zijn om het beste uit één dag Stockholm te putten.
zondag 02/11 09:30 (UCT+1)
“Dear passengers, within 30 minutes the ship will arrive in the harbor of Stockholm”. Pfffff, echt geen zin om op te staan, maar het moet! Ik kijk uit het raam en de zon straalt zo hard, dat ik op slag wakker ben. Dit is het ideale weer voor een dagje Stockholm! Koud, alles in de ochtend overdekt met een laagje frost, maar stralende zon. Als een bende opgejaagde mieren zoekt de gigantische massa studenten zich een uitweg op het Zweedse vasteland. Met enkele vrienden zijn we dan de stad ingetrokken en eenmaal we met de metro in de oude stad (Gamla Stan) aankwamen, werden we overstelpt met pracht en praal. Echt waar mensen, Stockholm is een fenomenale stad die zijn gelijke niet kent. Niet alleen op architectonisch vlak kunnen weinig steden de competitie met de Zweedse hoofdstad winnen, maar ook op gebied van netheid, menselijkheid en vriendelijkheid van de lokale bevolking kunnen menig steden iets leren. Het was echt jammer dat ik maar voor zo’n korte periode kon verblijven in dit bruisende paradijs, maar ik zal er zeker nog terugkeren en raad iedere lezer van deze blog ten stelligste aan om dit Scandinavisch pareltje aan te doen.
Vaarwel Scandinavië, daar gaan we weer, met nòg meer studenten –de Zweden zijn er nu bij- op de ferry. Het is zelfs zo, dat de studentenorganisaties het schip voor ons hebben afgehuurd, wat ervoor zorgt dat er geen andere passagiers dan internationale studenten aan boord verblijven. Ongelooflijk om dat te zien. Van 18u tot 20u begaf deze gigantische massa naar het rijkelijkste feestmaal dat ik tot hiertoe op mijn Erasmus heb verorberd: het Tacco-buffet. A volonté kon je echt alles eten en drinken wat je maar wilde, met keuzes tussen kip, verschillende soorten patatten (gratin, puree, gefrituurd), pasta’s, koude en warme groenten aller soorten, paella enz. Daarnaast was er nog de keuze tussen frisdranken, wijn, bier, water J én wie nog niet genoeg had kon zich te goed doen aan een dessert dat beschikte over taarten (chocolade, aarbei, fruit, slagroom, appel), koekjes, koffie, fruit (mandarijnen, appels, bananen, kiwi’s, peren, perziken), chocolademousse enz. Echt, het was te zot voor woorden. Maar hoe houdt je zo’n kolossale studenten, onder wie menigen na twee uur al goed beschonken waren, in de hand? Vrij simpel: ofwel niet, ofwel met de harde hand. Zo waren er verschillende incidenten, waarvan een op de nationale televisie is verschenen. Een aantal studenten probeerde een fles vodka te dieven in de bar van de ferry. Door een stom ongeluk en misschien wat geklungel, brak de fles. De studenten zetten het hierop op een loopje, maar werden gevat door de security, die ze keihard heeft behandeld. Een van die gasten heeft een gebroken rib inclusief wondes aan zijn rug en de andere zijn schouder is uit de kom. De twee studenten kregen geen toegang om te bellen naar hun ambassade en slepen de ferry company voor de rechter wegens opzettelijke slagen en verwondingen. Wordt vervolgd…
Maandag 03/11 10:00
Na deze wilde nacht kwamen we om 10u lokale tijd aan in Tallinn, iedereen doodmoe van het driedaagse avontuur. Ik begeef me met mijn laatste krachten naar het busstation van Tallinn, waar ik al wachtend op mijn bus naar Tartu met mijn metgezellen een kopje koffie naar binnen speel. Het was een fantastische ervaring en ik heb er echt van genoten! Ondertussen is het al beduidend kouder geworden in mijn tijdelijke Heimat en ik kan me bijgevolg steeds vaker en steeds meer inlaten met mijn intellectuele activiteiten.
Tot de volgende en geniet van de foto's!
Halloween-party (verkleed als 'the Joker' met Eka Rostomashvili op de foto)
op het dek van de ferry Tallinn-Helsinki
Helsinki town hall
Natural history museum
Duty FREE shop
Conference hall (disco, bar etc.)
de ingang van de Oude Stad
the Royal Palace
interieur van de Duitse Kerk
