Frederik in Estonia

Anywhere the wind blows…

2008-12-19T07:07:00.000-08:00

Hoi! Mijn examens zitten er op hier! Ik moet nog mijn laatste resultaat binnenkrijgen, maar ben er sowieso al door vanwege mijn essay over de Baltische staten en mijn mid-term test (het examen staat ‘slechts’ op 30% van het totaal aantal te verdienen punten).

Jaja, zoals ik al eerder heb vermeld vergt het een grote moeite om vaarwel te zeggen aan veel mensen. Ik geef toe dat het lastig is, maar het is nu eenmaal de keerzijde van de medaille. Zelfs de stoerste kerels hier hebben het moeilijk om hun tranen te bedwingen bij het vertrek van hun dierbaren. Ik heb toch nog genoten van deze laatste week en zal dat blijven doen zolang ik hier ben.

Vorige week was er de Farewell Party. Enkele studenten werden via een stemming verkozen voor verschillende categorieën. Ik mocht mezelf gelukkig prijzen met een certificaat als ‘Biggest clown of Erasmus’. Of dit terecht is, laat ik in het midden.

De dag nadien zijn we de A.Le Coq brouwerij gaan bezoeken, gevolgd door een kortstondig bierproefmoment.

Dit weekend ben ik naar Viljandi geweest, een klein provinciestadje in het Zuidoosten van Estland. Myriam Luhakooder, een Estse schone die enkele jaren geleden van Nederlandse lessen werd voorzien door mijn mama in Ieper, is afkomstig van deze plek.

Ruïnes van een Middeleeuwse burcht

Voor de rest heb ik deze week nog een aantal museums bezocht in Tartu, die ik eigenlijk al lang geleden moest bezocht hebben maar om de een of andere reden niet toe gekomen ben.

Gisteren vond de laatste ESN-party plaats, waar we met 50 studenten op de zevende verdieping van het Nordea-bankgebouw verzamelden. De accommodatie beschikte over een sauna, biljarttafel, sofa’s, een dj en een bar: genoeg elementen dus om er een spetterend laatste feestje van te maken.

Deze avond gaan we met de Poolse studentengemeenschap dineren en erna naar een concertje. Veel zal ik hier niet meer uitsteken vermoed ik, aangezien het gros van mijn beste vrienden naar huis is vertrokken. Ik ben ook trots om jullie te vermelden dat er iets aan het bloeien is tussen mij en Eka Rostomashvili van Georgië. Dit is uiteraard een dubbeltje op zijn kant, maar laten we realistisch blijven en proberen om het hoofd koel te houden. Ik hoop dat de gevolgen niet overdreven doortastend zullen zijn.

Eka en mij

Dit is wellicht mijn laatste blogbericht dat ik hier zal schrijven, aangezien ik volgende week dinsdag huiswaarts keer en dus niet meer veel te vertellen zal hebben over deze laatste dagen. Toch zal ik na mijn thuiskomst een klein berichtje publiceren over hoe ik zal terugkijken op dit hele Erasmus-avontuur, want het is moeilijk om dat nu al als een afgelopen geheel te beschouwen.

Ik wil bij deze ook mijn ouders, Paul Declercq en Dominique Surmont, bedanken om mij ten allen tijde te steunen, zowel op financieel als moreel vlak, gedurende mijn verblijf hier. Echt waar, ik zal jullie dankbaar blijven om deze kans voor mij mogelijk te hebben gemaakt.

Tenslotte hoop ik op begrip te kunnen rekenen van familie en vrienden, en hoop dat ze er zich van bewust zullen zijn dat mijn eerste dagen thuis een niet te onderschatten kater met zich zal meebrengen.

Tot zeer binnenkort!!!!!!!!!!!!!!!!

United nations of Tartu…

2008-12-09T17:42:00.000-08:00

De laatste weken weken heel wat emoties los. Je ziet mensen vertrekken waarmee je, ondanks deze relatief korte periode, bepaalde banden hebt gekweekt. Hoe je het draait of keert, ik denk dat het zelfs voor ieder psychisch evenwichtig persoon tot op een bepaald niveau enige inspanning zal vragen om de knop om te draaien eenmaal deze fantastische ervaring voorgoed tot het verleden zal behoren. Maar treuren hoor je mij hier niet. Mijn Italië-ervaring heeft me veel geleerd hieromtrent en was een perfecte ‘voorbereiding’ op wat hier komen zou. Toen had ik het nog stukken moeilijker om die ervaring los te laten, maar hier kan ik heel wat beter relativeren en merk nu dat het verleden niet dient om op te hemelen, doch eerder helpt om ervaringen in de toekomst te optimaliseren…

Mijn papers en essays zijn ingediend en ik heb nog drie examens te gaan (Russisch, Baltic Political History en History of the Russian Empire). Om jullie gerust te stellen: mijn resultaten zijn hier –al zeg ik het zelf- ver boven mijn verwachtingen. Ik ben er niet door met de hakken over de sloot, maar met een A (excellent/91-100%) of in meer zeldzame gevallen een B (very good/81-90%).

Naast mijn inspanningen voor school, die nu alweer fel aan het afzwakken zijn, bestond mijn week alweer uit een goed gevuld programma aan allerlei bezigheden. Vorige week maandagavond (01/12/08) was er het ‘Student Christmas Ball’.

Getooid in hun beste outfit begaven honderden studenten zich naar het concertgebouw Vanemuine voor een amusante avond. Verwacht geen technobeats of electropop, maar een bigband die met songs van het kaliber Sinatra de swingende koppels doorheen de concertzaal danst. En neen, ik had geen danspartner, laat staan dat ik een goede danser ben die weet op welk genre muziek welke dans te moeten uitvoeren, maar gelukkig vonden genoeg gewillige Estse jonkvrouwen het niet zo wreed om mijn ondeskundigheid met hen te delen. Daarna was er een afterparty in een oud gebouw, waar ik een Estse kerel heb ontmoet die een jaar geologie heeft gestudeerd in Leuven. Ik stond versteld dat ik perfect met hem kon communiceren in de Nederlandse taal: ongelooflijk dat iemand na één jaar Erasmus zich de taal van het gastland zo goed eigen kan maken.

Voor de rest bestond de week uit de reguliere lessen en ‘babbelavonden’; nu eens een intiem verjaardagsfeestje, dan weer op koffie- of theebezoek bij de een of de ander terwijl er een kaartje wordt gelegd. Tussen dat alles door naar de supermarkt gaan, de was en de plas doen, mijn flat opkuisen, wat museums aandoen, bezoekjes brengen aan de kerstmarkt en wat schoolwerk.

Vrijdag ben ik gaan schaatsen en zaterdag ben ik naar Otepää geweest. Deze kleine gemeente is dé place to be voor de winterliefhebbers in Estland, ook al beschikt de republiek niet over hoge bergtoppen. Eerst hebben we een grote tocht gemaakt door de besneeuwde bossen van die streek (wat me een soort van “Ardennengevoel” gaf) en daarna: de latten op! Voor een prikje hebben we ski’s gehuurd en enkele uren ons beste beentje voorgezet op de sneeuw. We beloonden onszelf met een kleine après-ski bestaande uit een warme kop glühwein en toen we thuiskwamen zijn we naar de laatste film van het filmfestival van Estland geweest: ‘Chocolate’, niets meer dan brute martial art en niets minder dan arty farty entertainment.

Maandag zijn we met een aantal gaan bowlen, na een bezoekje aan de Hessburger = de lokale McDonalds maar tienduizend keer beter en goedkoper! Twee spelletjes gespeeld, tweemaal gewonnen, dank u wel Sinterklaas! Daarna in contact gekomen met enkele 15-jarige hangjongeren: twee meisjes die voor hun leeftijd erg uitdagend waren gekleed, beladen met piercings en gekleurde haarlokken, een taaltje sprekend dat uit niet meer bestond dan ‘what the fuck’ en vergezeld van jongens die beslist nog een aantal jaren op hun eerste scheerbeurt zullen mogen wachten. Hilarisch!

Gisterenavond (dinsdag) zijn we gaan sleeën van de Toomemagi hill, de lokale heuvel. Daarna zijn we met de Belgische delegatie een ‘farewell dinner’ gaan verorberen in het Chinees restaurant. Ik was hier niet direct een grote voorstander van, maar goed, het was best wel een gezellig etentje, en tenminste zonder het alomtegenwoordige politieke gehakketak op onze Waalse vrienden.

Vanavond is er de officiële Farewell Party, georganiseerd door ESN (de internationale studentenclub die verantwoordelijk is voor de Erasmussers), morgenavond een verjaardagsfeestje van Dagmara, een Poolse vriendin, vrijdag zullen we heb Beer Museum bezoeken en dit weekend ga ik waarschijnlijk naar Vilnius…

Dus zoals je merkt, beste lezer, is het hier nog lang niet voorbij en blijf ik hier het beste van mezelf geven tot de laatste snik. Al geef ik toe dat ik jullie allen mis en van tijd tot tijd aan jullie denk, toch kijk ik er niet zo naar uit om opnieuw auto’s te zien rondrijden die gekenmerkt zijn door een witte plak met rode letters…

Tot ziens!

De Vorst in Balticum

2008-11-26T07:28:00.000-08:00

Ondertussen heeft de sneeuw hier al goed zijn werk gedaan. En ook de sneeuwruimers, die dag in dag uit de wegen zo sneeuwvrij mogelijk proberen te houden. Het lijkt er weliswaar op dat ze vechten tegen de bierkaai, want het blijft maar sneeuwen hier.

De stad is mooi verlicht en ligt vol met sneeuwbergjes, tenminste als de sneeuw niet wordt weggevoerd met grote camiongs. In de parken maken lokale jongeren van de gelegenheid gebruik om hun snowboardkunsten te tonen en sneeuwmannen, ja zelfs een iglo, te boetseren. Met vallen en opstaan ben ik deze morgen toch in de bib geraakt om er een dag intensief te werken. Vanavond is er een pyjama party, morgen is er een International Foodfest (waarop de Belgische delegatie beslist heeft om wafels te bereiden) en volgende week is er het studentenkerstbal. Dit weekend ben ik naar een gayparty geweest, vergezeld van een garde studenten. Alle gekheid op een stokje en totaal zonder aanleiding, komt een man van middelbare leeftijd, gehuld in lederen ornaat, mij tegemoet, raakt mijn gevoelige delen aan en net op tijd kan ik mezelf bevrijden van een man die zonder veel woorden denkt mijn fysieke integriteit aan te tasten... Gelukkig toch zonder kleerscheuren thuisgeraakt.
Eergisteren hebben we een grote sneeuwman gemaakt en daarna met een hele meute studenten aan een groots sneeuw(bal)gevecht deelgenomen. Echt zalig! Tot het moment dat een snodaard roept: "Let's catch Fred!" Wat kan je beginnen tegen 10 man die het gemunt heeft op 1 persoon? Niet veel. Gelukkig dat sneeuw smelt, anders zou mijn stoelgang de volgende dag winterse taferelen tevoorschijn toveren.

Verder is het behoorlijk rustig hier, ik heb mijn vliegtuigticket geboekt en begin me te realiseren dat mijn avontuur hier aan een verschroeiend tempo aan het slinken is. Op 23 december kom ik, al zeg ik het met niet veel graagte, terug naar België.

Nagemist!

Wind, water en zonneschijn

2008-11-17T03:16:00.001-08:00

Tere hommikust! (goeiemorgen)

Ondertussen alweer enkele weken verder in mijn Erasmusavontuur. De tijd vliegt echt veel te snel voor mij! Er zijn zoveel gebeurtenissen en activiteiten die zich aan een verschroeiend tempo blijven aanbieden. Zo was er verleden zaterdag een Hippieparty met alle studenten in een appartement op de Raekoja plats (de 'grote markt'). Het resultaat: de ruit van hun achterdeur is gesprongen en de pijpen van de verwarming zijn gebroken. Er was zeventig man in één flat, en op een gegeven moment kwam de lokale bevolking zelfs een kijkje nemen. Nu, het was zeker de moeite!

Een Zweedse avond heb ik ook al meegemaakt met Mattias, een student van Uppsala. Hij nam me mee naar een verwarmd buitenterras waar typische Zweedse gerechten werden geserveerd, zoals een bepaalde soort haring, met ui, botersaus, saffraanbrood en dat alles doorgespoeld met een Zweedse schnaps. Daartussenin ook nog een Polska Fritki gelegenheid bijgewoond, waar me door de vrijgevige Poolse gemeenschap 'French fries' werden aangeboden. Vanavond ga ik in de Assembly Hall van mijn universiteit naar een pianoconcert van Rachmaninoff gaan luisteren. Oh, wat mis ik mijn piano hier zo!

Het weer is hier best ok vandaag. Mijn ogen slaan bij het opstaan een vochtige macadam, overspoeld met een verblindend zonlicht, gade. Gisteren was het regenachtig en winderig, maar overdreven koud is het hier nog niet. Deze week zal het wellicht kouder worden... Mijn leerkracht Russisch zei dat het hier vorig jaar uitzonderlijk koud was (-10°!) Dus ik kan nog van geluk spreken. De dagen korten hier wel zeer snel in. Om 15u is het hier al donker. Maar daar heb ik eigenlijk helemaal geen last van. De komende weken zullen overigens niet mals zijn, want ik dien me nu echt in te zetten voor school: 3 papers moeten tegen volgende week ingediend worden, daarna heb ik een presentatie voor Russische geschiedenis om tenslotte te eindigen bij een examen van Civil Society. We schrijven dan 1 december, tijd om nog eens een trip te maken... waarom niet naar het eiland Saaremaa? Op 16 en 17 december heb ik dan nog twee examens en dan heb ik -hopelijk- mijn credits verdiend. Ik ben nog onbeslist over de datum om huiswaarts te keren. Het zal wellicht de 23ste zijn, zodat ik de nagedachtenis van de geboorte van mijn lieve vriend Jezus Christus met mijn dierbare familie kan vieren. Hier zijn de kerstverlichting en andere desbetreffende ornamenten al een eindje aanwezig in het straatbeeld. Het zou me geen haar verwonderen moest Roeselare ook al een kerstboom hebben staan op de Grote of Botermarkt, zelfs al is het mijns inziens nu nog maar de tijd om de Sinterklaasgelederen in de winkelrekken te installeren.
Maar goed, genoeg gezeurd, het is nu 'paperen' geblazen!

Head aege!

Sea Battle Tallinn-Helsinki-Stockholm

2008-11-06T09:05:00.000-08:00

Hét hoogtepunt van mijn Erasmus: de ESN Sea-Battle! Het concept: 55 verschillende nationaliteiten die een internationale studentenpopulatie van maar liefst 1600 stuks vertegenwoordigen, vergaard op één grote ferry. Het plan: per schip naar Helsinki varen om 5 uren voet aan wal te zetten in de Finse hoofdstad, de volgende ochtend te ontwaken in Stockholm en daar een klein dagje door te brengen om tenslotte een tweede nacht door te brengen op de terugvarende ferry naar Estland.

Het idee is behoorlijk gek, maar is perfect ten uitvoer gebracht dankzij de goede samenwerking tussen de studentenorganisaties van de drie verschillende landen.

Het enige obstakel dat ik moest zien te overwinnen, is op tijd van de Halloweenparty op de bus naar Tallinn zien te raken. Niet zo makkelijk, aangezien de party in een vervallen Sovjetfabriek aan de rand van Tartu was georganiseerd, volgepropt met luguber uitziende feestneuzen. Gelukkig raak ik toch op tijd op mijn kamer om mijn schmink af te wassen en om 3:00 ben ik busvaardig. Rond 6:00 komen we aan in Tallinn en wordt de busbevolking geleid naar de terminal van de ferry die ons naar Helsinki moest varen.

zaterdag 01/11 10:30

Met de internationale vrienden wandelen we richting centrum. Deze stad is zo dood als wat, zeker op een zaterdag. Geen kat te zien op de straat, wat echt heel vreemd aanvoelt. Moeder, wat is hier toch in godsnaam aan de hand? “Nationale feestdag!” Vreemd, sinds wanneer blijven de mensen thuis op een nationale feestdag? Ik wist niet dat dit de gewoonte was, want voor mij is weekend gewoon weekend. Maar goed, na 2 uren rondlopen van kerk naar plein en van plein naar park, hebben we deze stad echt wel gezien. Het enige wat we heel vaak zien, zijn joggers. Die mensen leven hier blijkbaar echt gezond, want naast de naarstige joggers zijn er heel wat bioshops aan te treffen. Ook wel uitzonderlijk vriendelijk en mooi zijn die mensen hier. En al ben ik maar met enkele locals in contact getreden, mijn kortstondig beeld van de Finnen zal me niet snel loslaten. Het lijkt wel of ze zijn afgesneden van elke andere wereld, het is echt iets voelbaars. Helsinki is ook dé properste hoofdstad die ik ooit heb gezien. Alles is er echt kraaknet! Om 17:00 is het ‘boarding time’ en begeef ik me naar mijn kabine, die ik moet delen met 3 andere kerels. De meeting vindt plaats in Atlantis, een plaats die dienst doet als conferentieruimte, casino, bar én discotheek. 18:00 de tax-free shop gaat open. Echt ‘tax-free’ was het helemaal niet, want alles was veel duurder dan in Estland. Maar naar de financiële normen van Finnen en Zweden, voor wie deze ferrylijn hoofdzakelijk is bedoeld, is dit wel een opsteker. Tijd om verder het schip te verkennen. Eigenlijk voel je echt nauwelijks dat je je op een schip bevindt. De meeste studenten knappen een uiltje op dit moment, om fris te zijn voor een avondje uit. Ik beslis er anders over, en geniet met enkele anderen om een sauna te nemen, in combinatie met Turks bad, whirlpool en zwembad. En ik moet zeggen dat het een ferme opkikker was, want ik voelde me als herboren. Daarna zaten we nu eens in deze, dan weer in een andere kabine om daarna gezamenlijk naar de discotheek te gaan. Niet te lang voor mij, want de volgende nacht zou een veredelde kopie wezen in vergelijking met deze, met nòg meer studenten (de Zweden erbij) en ik wilde ook fris zijn om het beste uit één dag Stockholm te putten.

zondag 02/11 09:30 (UCT+1)

“Dear passengers, within 30 minutes the ship will arrive in the harbor of Stockholm”. Pfffff, echt geen zin om op te staan, maar het moet! Ik kijk uit het raam en de zon straalt zo hard, dat ik op slag wakker ben. Dit is het ideale weer voor een dagje Stockholm! Koud, alles in de ochtend overdekt met een laagje frost, maar stralende zon. Als een bende opgejaagde mieren zoekt de gigantische massa studenten zich een uitweg op het Zweedse vasteland. Met enkele vrienden zijn we dan de stad ingetrokken en eenmaal we met de metro in de oude stad (Gamla Stan) aankwamen, werden we overstelpt met pracht en praal. Echt waar mensen, Stockholm is een fenomenale stad die zijn gelijke niet kent. Niet alleen op architectonisch vlak kunnen weinig steden de competitie met de Zweedse hoofdstad winnen, maar ook op gebied van netheid, menselijkheid en vriendelijkheid van de lokale bevolking kunnen menig steden iets leren. Het was echt jammer dat ik maar voor zo’n korte periode kon verblijven in dit bruisende paradijs, maar ik zal er zeker nog terugkeren en raad iedere lezer van deze blog ten stelligste aan om dit Scandinavisch pareltje aan te doen.

Vaarwel Scandinavië, daar gaan we weer, met nòg meer studenten –de Zweden zijn er nu bij- op de ferry. Het is zelfs zo, dat de studentenorganisaties het schip voor ons hebben afgehuurd, wat ervoor zorgt dat er geen andere passagiers dan internationale studenten aan boord verblijven. Ongelooflijk om dat te zien. Van 18u tot 20u begaf deze gigantische massa naar het rijkelijkste feestmaal dat ik tot hiertoe op mijn Erasmus heb verorberd: het Tacco-buffet. A volonté kon je echt alles eten en drinken wat je maar wilde, met keuzes tussen kip, verschillende soorten patatten (gratin, puree, gefrituurd), pasta’s, koude en warme groenten aller soorten, paella enz. Daarnaast was er nog de keuze tussen frisdranken, wijn, bier, water J én wie nog niet genoeg had kon zich te goed doen aan een dessert dat beschikte over taarten (chocolade, aarbei, fruit, slagroom, appel), koekjes, koffie, fruit (mandarijnen, appels, bananen, kiwi’s, peren, perziken), chocolademousse enz. Echt, het was te zot voor woorden. Maar hoe houdt je zo’n kolossale studenten, onder wie menigen na twee uur al goed beschonken waren, in de hand? Vrij simpel: ofwel niet, ofwel met de harde hand. Zo waren er verschillende incidenten, waarvan een op de nationale televisie is verschenen. Een aantal studenten probeerde een fles vodka te dieven in de bar van de ferry. Door een stom ongeluk en misschien wat geklungel, brak de fles. De studenten zetten het hierop op een loopje, maar werden gevat door de security, die ze keihard heeft behandeld. Een van die gasten heeft een gebroken rib inclusief wondes aan zijn rug en de andere zijn schouder is uit de kom. De twee studenten kregen geen toegang om te bellen naar hun ambassade en slepen de ferry company voor de rechter wegens opzettelijke slagen en verwondingen. Wordt vervolgd…

Maandag 03/11 10:00

Na deze wilde nacht kwamen we om 10u lokale tijd aan in Tallinn, iedereen doodmoe van het driedaagse avontuur. Ik begeef me met mijn laatste krachten naar het busstation van Tallinn, waar ik al wachtend op mijn bus naar Tartu met mijn metgezellen een kopje koffie naar binnen speel. Het was een fantastische ervaring en ik heb er echt van genoten! Ondertussen is het al beduidend kouder geworden in mijn tijdelijke Heimat en ik kan me bijgevolg steeds vaker en steeds meer inlaten met mijn intellectuele activiteiten.

Tot de volgende en geniet van de foto's!

Halloween-party (verkleed als 'the Joker' met Eka Rostomashvili op de foto)

op het dek van de ferry Tallinn-Helsinki

Helsinki town hall

Natural history museum

Duty FREE shop

Conference hall (disco, bar etc.)

de ingang van de Oude Stad

the Royal Palace

interieur van de Duitse Kerk

België op bezoek!

2008-10-29T10:15:00.001-07:00

Riga

2008-10-29T06:45:00.001-07:00

Twee weekends geleden ben ik naar de grootste en oudste stad van het Balticum getrokken, samen met Martin (Tsjechië), Gergely (Hongarije) en Davide (Italië). Het is al een tijdje geleden dat mijn blog nog heb bijgehouden, maar ik heb hier zoveel te doen, dat er nauwelijks tijd is om mijn blog te updaten. Ik doe mijn best om in de toekomst niet meer zo’n grote tijdsspanne tussen mijn updates te laten.
Aangezien er slechts twee bussen per dag van Tartu naar Riga rijden, waren we verplicht om die van 6u30 of 6u45 te nemen. In de koude ochtenwind begaven we ons naar een de bus van Eurolines, die om 6u30 ging vertrekken. Nog nooit in mijn leven heb ik zoveel communicatieproblemen ondervonden als toen. Het was werkelijk ongelooflijk hoe onmogelijk het was om een eenvoudig busticket richting de Letse hoofdstad te verkrijgen. “Sir, we want to have four student tickets to Riga please”. Hierop brabbelt hij werkelijk iets onverstaanbaars en we vragen hem vriendelijk om zijn woorden te herhalen. Hij stapt uit de bus en begint als een ziekeling met zijn mobiele telefoon te prutsen. We vragen ons nog verbaasder af wat er met die man aan de hand is als hij in naar de busloketten loopt en begint te babbelen met de lokale bevolking. Nu moet je in gedachten houden dat we net uit ons bed komen en het echt koud hebben. We willen dus echt wel op die bus stappen om onze rust wat verder te zetten. De irritatie stijgt als hij opnieuw voor ons komt staan en weer met zijn mobiele telefoon begint te foefelen. Hij toont ons het scherm van zijn gsm en er staan enkele cijfers op: 27,562. Al gauw komen we tot de conclusie dat dit bedrag het equivalent is van 1 Lat, de nationale munteenheid van Letland en de sterkste Europese munt. We hadden uiteraard geen Lats, dus we wilden graag de prijs weten in Estse kronen. Meneer de chauffeur doet teken dat we uit zijn bus moeten stappen en hij rijdt naar een andere plek, 200 m verder. Ons geduld is nu echt op en Gergely stapt naar de buschauffeur en gebruikt zijn volledige kennis van Engelse scheldwoorden. Maar toegegeven, hoe is het mogelijk dat wij niet in Estse kronen konden betalen? Het was alsof die man nooit eerder zoiets had meegemaakt… Vervolgens neemt hij enkele papieren en bekijkt ze heel aandachtig. Hij zoekt blijkbaar naar iets en wij hebben geen idee wat hij nu weer aan het uitspoken is. Hij staart ons wezenloos aan, waarop wij hem van een non-verbaal antwoord dienen in de vorm van een schouderophaling en een gezichtsexpressie die probeert duidelijk te maken dat we hier niets van begrijpen en gewoon willen betalen om op die verdomde bus te kruipen. Opnieuw bladert hij door zijn bundel papieren. Verlegt van tijd tot tijd een blaadje. Neemt het dan terug. Zoekt verder naar God weet wat. Ondertussen is het 3 minuten voor het vertrek van de bus, en achter ons staat al een nerveuze schare aan ongeduldige passagiers in spe. We zijn deze nonsens met zijn stomme papieren en heel zijn onnozele attitude zodanig beu dat we hem afbollen naar het perron van bus 6u45, waar we in 2 seconden een busticket kunnen veroveren en ons eindelijk kunnen nestelen in een ‘knusse’ buszetel…

Rond de middag komen we aan in Riga. Stralende zon, maar ijzig koude wind. Na het regelen van onze bustickets voor de volgende avond, begeven we ons naar het stadscentrum. Op het eerste zicht lijkt de in 1158 gestichte stad niet zo bijzonder: normale huizen, flats, drukke straten… De echte stadskern is mooi, maar ontgoochelend klein. De stad mag dan wel meer dan 700 000 inwoners tellen, het ligt er behoorlijk zielloos bij voor een herfstige zaterdag als je het mij vraagt. Ook al zijn we hier buiten het seizoen, veel toeristen zijn hier niet te zien. Men kan Riga langs de buitenkant makkelijk zien in enkele uurtjes.

We beslisten dan om enkele museums en kerken te bezoeken. Wat ooit de grootste kathedraal van het Noorden was, moest wel het bezoeken waard zijn. Ik wil niet negatief doen over de kathedraal van Riga, maar om eerlijk te zijn heb ik nog nooit zo’n lelijk religieus gedrocht gezien. Enkel het grote orgel kan misschien op enige verwondering rekenen. In de middag hebben we het Museum of Occupation bezocht, over de geschiedenis van de Baltische Staten van de afgelopen eeuw. Van buiten lijkt het op een lelijke bunker, maar het is zeker en vast een bezoek waard voor wie geïnteresseerd is in Koude Oorlogsgeschiedenis. Als je buiten komt, zie je naar mijn mening het mooiste gebouw dat Riga te bieden heeft: het huis van de Zwarthoofden, de vergaderplaats voor de plaatselijke ongehuwde gildemannen.

Om onze dag te beëindigen én om Riga toch niet helemaal af te breken, hebben we een grote wandeling gemaakt in een prachtig park, gelegen aan het Vrijheidsbeeld dat is opgericht ter gelegenheid van de Letse onafhankelijkheid in ’91.

Overgoten met een late namiddagzon konden we geen betere voorstelling bedenken voor de talrijke en kleurrijke herfsttaferelen die onze blikken welig prikkelde…

’s Avonds begaven we ons terug naar onze jeugdherberg en verwenden ons daarna op een Hessburger megamenu, wellicht de beste, vettigste én goedkoopste fastfoodketen van het Hoge Noorden. Ik kan begrijpen waarom deze keten niet tot in Duitsland is doorgedrongen…
Laten we verder toch voor een deel het stereotiepe beeld van de ‘Letse vrouwen’ ontkrachten. Menige mediaconsumenten onder ons hebben wellicht op de kwaliteitszender Canvas de Zweedse documentaire over Riga gezien, die enkele maanden geleden werd uitgezonden. Hier creëert de producent een –op zijn zachts gezegd- onzedig beeld van de gemiddelde vrouwelijke bewoner van Riga. Akkoord, de densiteit aan stripteasebars is hier veel hoger dan de andere hoofdsteden van de Baltische regio, maar echt aanklampen doen die vrouwen hier ook wel niet als ze zien dat je een toerist bent. Het is niet omdat ze er schaarsgekleed bijlopen, dat ze daarom een voortdurende honger naar seks koesteren. Misschien als je wel wil betalen, maar dat is niet alleen in Riga veronderstel ik. Ga dan liever naar Azië. Conclusie: Riga is niet langer de bangkok van de Baltische Staten, maar Bangkok is het Riga van Zuid-Oost Azië! Toch leeft dit stereotiepe beeld blijkbaar in de hoofden van vele West-Europeanen. Wij sliepen in een kamer met vijf Fransen. “Bonjour les gars! Nous sommes des étudiants Erasmus et nous sommes ici pour visiter la ville. Pourquoi êtes-vous venus à Riga?” … Zielig!!

We lieten ons de volgende morgen niet door de regen ontmoedigen om naar de kust te trekken. Jurmala, een hele reeks kleine dorpjes op een halfuurtje van de metropool, was vroeger dé trekpleister voor de rijke Letse elite en zelfs voor menig Russisch tsarenvolk. Nu lag het er wat verlaten bij, maar het klaarde later op en we konden genieten van de maritieme atmosfeer.

Na enkele uurtjes namen we de trein terug richting Riga, om van hieruit onze terug te ritten naar Tartu.

From Russia with love...

2008-10-12T06:57:00.000-07:00

Het is bijna onmogelijk om met de woorden die de Nederlandse taal ons ter beschikking stelt, te omschrijven hoe wondermooi Sint-Petersburg is! Het is meer uit principe dat ik Rome op het voetstuk van de mooiste stad blijf plaatsen, want na Sint-Petersburg te hebben gezien, heb ik geen andere beweegredenen meer. Ik probeer zo getrouw en bondig mogelijk mijn verslag van deze driedaagse citytrip weer te geven:

Vrijdagmorgen 3 oktober, 5 am. Iedereen kent wellicht het vreselijke gevoel om gedwongen op te staan op een onmenselijk uur in de morgen. Met prikkende ogen en nauwelijks bewust van de realiteit, kruip ik slaapdronken op de bus.

In Narva, de door de Sovjets gebombardeerde industriestad op de grens tussen Estland en de Russische Federatie, verloopt de grenscontrole vrij vlot. Enkel strakke kerels, uitgedost in groene uniformen, kijken je streng aan als ze je proberen te identificeren aan de hand van je pasfoto. Deze eerste aanraking met de Russen baadde dus in een “communistisch sfeertje”. Hoewel de wegen in erg slechte staat waren, slaagde onze buschauffeur Sergej er moeiteloos in om ons rond 2 pm aan het Zomerpaleis van tsarina Catherina II/the Great te droppen.

Fascinerend paleis, ontworpen door de Russich-Italiaanse architect Rastrelli. Deze man heeft overigens praktisch de hele stad vormgegeven en heeft daarnaast in andere steden belangrijke gebouwen neergepoot. Jaja, deze man heeft een behoorlijk aantal belangrijke kerken, paleizen en kastelen op zijn palmares staan. Na het bezoek aan het nederige stulpje (*kuch*) van Catherina, was het tijd om het nabijgelegen park te verkennen. Ik laat de foto’s voor zich spreken. Tenslotte, wanneer iedereen zich had vergaard in de bus, vertrokken we richting hotel Asteria, in het hartje van de stad. De busrit richting ons hotel alleen al was een adembenemende eerste kennismaking met deze metropool. Eenmaal geïnstalleerd was het tijd voor een minder oppervlakkige inspectie: Mc Donalds aan goedkope tarieven binnenwerken om daarna in het schemerduister tussen de talloze architectonische hoogstandjes op zoek te gaan naar een plaats om de avond in een sfeervolle kroeg door te brengen.

Zatermorgen 8.30 pm. Hier en daar wat rode ogen te bespeuren onder de studenten die het wat te bondig hadden gemaakt, maar de stralende zon kon de dag al niet meer verderven.

De bus begaf ons naar het paleis van tsarina Elisabeth, die in de geschiedenisboeken berucht staat omwille van het legen van de nationale schatkist: 15 000 jurken, talloze juwelen, bals en grote feesten en minnaars waren aan haar besteed.
Niet meteen het toonbeeld van een gedreven staatsvrouw me dunkt.

Daarna hebben we een oorlogsschip bezocht, dat nu vrij toegankelijk is voor het publiek en waarin een museum over de Russische navy gehuisvest is.

Rond de middag werden onze esthetische zintuigen naar hartelust geprikkeld bij het zien van de Nicholaskathedraal, om daarna een rijkelijk maal voorgeschoteld te krijgen in een restaurant dat exclusief voor ons gereserveerd was. Hierna konden we opnieuw genieten van de pracht en praal van het befaamde Hermitage, opgericht door Catherina de Grote.

Het Hermitage beschikt over een ongelooflijk gamma aan wereldberoemde werken: de kunst van de Klassieke Oudheid, de Vlaamse kunst met onder meer Hans Memling en Paul Rubens, Italiaanse renaissance met Da Vinci, Michelangelo en Da Vinci, impressionisme met Monet en Van Gogh en hedendaagse kunst met Picasso, Bracque, Matisse zijn nog maar enkele van de grote meesters die de revue passeerden. Het museum krijgt meer dan terecht de bijnaam ‘Het Louvre van het Noorden’.

Om de dag te beëindigen bevredigde de Kerk van het Verspilde Bloed (The Church of Spilled Blood), hét symbool van Sint-Petersburg, onze kijkgrage blikken. En alsof dat alles nog niet genoeg was, konden we onze laatste energie kwijt in een boottocht op de Neva-rivier.

Met wat vodka en bier, zorgde deze afsluiter voor heel wat vertier en het was de moeite waard om de stad eens van een ander perspectief gade te slaan. Slenterend naar ons hotel kon ik genoeg energie putten uit een frisse douche en ging ik een mooie avond tegemoet.

Zondagmorgen 8.30 pm. Zelfs voor de mensen die vroeg gingen slapen, was het opstaan een marteling. Maar goed, om deze parel van een stad in een korte tijd zo intensief mogelijk te bezoeken, horen nu eenmaal opofferingen. Het was nu tijd voor het Russian Political History Museum. Best interessant, alleen kon de gids geen fluit Engels en moest onze (bloedmooie) Russische gids Tatjana, die ons drie dagen van de belangrijkste informatie voorzag, simultaan gaan vertalen. Het museum begon vanaf Lenin en de Oktoberrevolutie van 1917. Aangezien ik over deze periode veel gezien heb, onder andere in geschiedenislessen, was het interessant om het eens van een ander perspectief te zien. De Koude Oorlog kwam ook uitgebreid aan bod en je kon ook comparatieve speechen bekijken van Stalin en Hitler.

Na ons bezoek gingen we naar de St. Peter&Paul Fortress, een burcht gebouwd door Peter de Grote om het initiële St-Petersburg te verdedigen. Het doet nu dienst als trainingskamp voor Russische militairen. Vanaf het fort konden we enkele sovjets zien zonnebaden, wat best een grappig zicht opleverde. Dit was ons laatste bezoek in het centrum van Sint-Petersburg. Rond 2 pm vertrok onze bus richting Peterhoff, waar het residentieel buitenverblijf van de gelijknamige tsaar gelegen was. Voor onze aankomst, konden we nog genieten van een laatste blik op de sprookjesachtige stad en stopten we langs een gigantisch grootwarenhuis om onze magen te vullen en een voedselvoorraad voor de komende week in te slaan. Het was er namelijk ongelooflijk goedkoop! Rond was het de beurt aan onze gids om haar laatste rondleiding te voltooien. Ik beken dat ik niet alles heb gehoord, want ik was namelijk zo onder de indruk van haar schoonheid.

Toch wist ze enkele leuke anekdotes te vertellen, zoals de volgende: “Peter de Grote was, naast een hevige drinker, een man van principes en hij hield van stiptheid. Als de nobelen die hij had uitgenodigd op een van zijn feesten te laat waren, moesten ze als ‘straf’ 1,5 liter vodka in één keer uitdrinken. Je moet weten dat de vodka in die tijd een veel hoger alcoholpercentage bevatte dan nu (de normale vodka bevat 40°, in die tijd 78°). Men beweert dat het drie dagen duurde vooraleer iemand die een dergelijke beproeving had ondergaan, ontnuchterd was…” De herfstige kleuren, badend in een late namiddagzon, maakten van het park een fabelachtig tafereel. Een mooier einde van deze driedaagse citytrip kon ik niet bedenken. Eenmaal de souvenirshops gepasseerd en het vaarwellen van de gids, waren we allen moe maar voldaan en begaven ons voor een vijf uur durende trip naar ons vertrouwde Tartu!

Estonian Roadtrip

2008-09-29T07:50:00.000-07:00

Foto's

2008-09-24T02:44:00.000-07:00

Het leven stroomt hier gedwee verder in pittoresk Tartu. Al genieten we hier wellicht van de vermoedelijk laatste zonnestralen, niemand lijkt zich erom te bekommeren. De sociale-en intellectuele activiteiten dringen zich op aan een continu tempo, waardoor de kwaal der verveling nauwelijks kan toeslaan. Mijn vakken zijn best interessant, al heb ik het al behoorlijk druk. De deadlines voor papers en readings verschijnen al aan de horizon. Maar ik beklaag me hier over niets. Alles in acht genomen tot hiertoe, kan ik onmogelijk ooit spijt krijgen van de beslissing om in Tartu te studeren. Aangezien beelden meer dan 1000 woorden zeggen, laat ik onderstaande foto's voor zich spreken...

uitstap naar Jõgeva met enkele vrienden (Martin, Javier en Mattias, respectievelijk van Tsjechië, Spanje en Zweden)

zicht over de Emajõgi rivier

Raekoja plats

Toga-party, georganiseerd door Drew, Canadese student

een van de vele 'sociale gelegenheden' in de Dormitory

Raekoja plats met zicht op Town Hall

Tallinn

2008-09-11T02:31:00.000-07:00

Tere!

Eindelijk ben ik geregistreerd voor mijn vakken. Het was een moeilijke keuze, want ik moest mijn selectie maken uit een groot gamma aan interessante lectures en er waren veel spijtige overlappingen. Ik ben uiteindelijk bij de volgende vakken aanbeland:
-History of the Russian Empire (1700-1917)
-Civil Society in the Baltic States
-Media Regulation and Ethics
-Baltic Political History
-Minorities and the Media
-Russian for International Students
Mijn lesweek zit behoorlijk vol, maar vanaf donderdagmiddag begint mijn weekend, dus ik kan niet klagen.
Vorige week ben ik voor een aantal dagen naar Tallinn getrokken om Brecht Verkempinck te treffen. Om eerlijk te zijn, Tallinn heeft een heel mooi oud centrum, maar het is behoorlijk klein. Eenmaal je buiten de stadsmuren gaat, krijg je het gevoel in een verstikkende metropool te vertroeven. Hoogbouw, moderne shopping malls, veel verkeer. Maar in het oude centrum kuieren de toeristen oeverloos van kerk naar museum en van museum naar souvenirwinkel. Het is als een 'klein Brugge', hoewel we volgens mij toch trotser mogen zijn op ons Brugge dan de Esten op hun Tallinn. Desalniettemin is de stad een bezoekje waard, zeker 's nachts, want het nachtleven speelt zich hier voornamelijk af in underground clubs, die nogal verdoken liggen in/onder het stadscentrum. Een totaal andere stijl dan de folkloristische atmosfeer van overdag. Toen Brecht naar Londen vertrok, zijn drie vrienden (2 Litouwers en een Hongaar) afgekomen om me nog twee dagen langer te vergezellen in de middeleeuwse Hanzestad. Het weekend bracht een tee-party, georganiseerd door de ongelooflijk gastvrije Georgiërs. Om het kwartier komt hier wel eens een Georgiër over de vloer in ons appartement om een praatje te maken of om een uitnodiging te lanceren. Voor de rest wordt hier casual onnozel gedaan, zoals een Belorus die het brandalarm doet afgaan of een waisted student opsluiten in een valies. Dinsdag ben ik met enkele medestudenten naar de sauna geweest. Eén raad: drink geen alcohol wanneer je in de sauna zit!
Deze week was mijn eerste echt lesweek en het belooft behoorlijk zwaar te worden. Voor ieder vak moeten we een paper van rond de 20 pagina's schrijven en hebben we een mid-term exam. Ik heb dan zo mijn twijfels over het stereotiepe beeld dat Erasmus een vette vakantie is... Ok, tot hiertoe moet ik toegeven dat mijn drieweeks verblijf een mooi meegenomen 'vakantie' is, aangezien ik al het een en ander gezien en bezocht heb. Vanaf volgende week zal daar wellicht verandering in komen als ik aan mijn eerste papers zal moeten beginnen :-) Maar ik ben uiterst tevreden met mijn keuze om naar hier te komen, want ik heb al fantastische mensen leren kennen en ik voel me hier thuis in deze stad.
Vanavond vindt de eerste echte 'welcome party' plaats. Ik kijk er al naar uit ;-) !
Vele groeten en tot gauw!!

Luharada

2008-09-01T05:56:00.000-07:00

Gisteren zijn we met een groep Erasmusstudenten het prachtige natuurreservaat Luharada ten zuiden van Tartu gaan bezoeken. Estland is werkelijk mooier dan ik had durven hopen. Ongerept en uitgestrekt. De dag ervoor heeft de universiteit een guided city tour georganiseerd en de gids die we hadden was werkelijk fenomenaal geobsedeerd door Tartu en Estland. Ze was gehuld in 15de eeuwse Estische klederdracht en heeft ons heel wat interessante verhalen weten te vertellen. In totaal kent ze zo'n 1300 verschillende verhalen betreffende deze hanzestad. Estland en de Baltische Staten hebben een rijke geschiedenis waar ik jammer genoeg niets van weet. Ik ben blij dat ik er op deze manier toch iets van kan oppikken, al blijft het een kruimel van een brood. Op het einde vertelde de gidse ons over de Estische onafhankelijk van 1988. Daarbij kwam precies wat emotionaliteit kijken. "The people were going to Tallinn, just to sing words they were never allowed to sing before during the Russian occupation. The first day there were a 100 000, te second day 600 000 and in the end over a million people gathered and sang all day long. Suddenly, three knights came along. The first knight had a white flag, the second carried a black one and the last one a blue one. When the crowd saw that, they felt on their knees and started to cry: finally we can carry our flag, finally we are an independant nation!" Ik valt eigenlijk zoveel te vertellen, dat een blog bijhouden een onmogelijke taak is als je het echt goed wilt doen. Wat me echt opvalt, is dat de bevolking van Tartu bijzonder trots is op hun universiteit. In de vorige had de universiteit van Tartu ook internationaal aanzien. Fysici, astronomen en scheikundigen van Cambridge en Leuven kwamen naar hier. Vrijwel alles draait hier rond de universiteit, waar ook tradities in ere gehouden worden, in tegenstelling tot in België. Vanmorgen was er bijvoorbeeld de plechtige opening van het academiejaar en deze middag ben ik naar de opening van mijn faculteit geweest. Iedereen was uitgedost tot in de puntjes en de rector, decaan en andere hoogwaardigheidsbekleders van de universiteit hebben een speech gehouden (in het Estisch weliswaar, ik kon er dus geen snars van begrijpen). Als intermezzo zong een koor Latijnse liederen, waaronder het door ons bekende 'Gaudeamus igitur'. Je ziet hier ook de studenten met de typische petjes en linten, een bij ons quasi vergane glorie. Het uitgaansleven in Tartu bevat talloze mogelijkheden: er is de Zavood, een typisch studentencafé waar je voor goedkope prijs pinten kunt pakken en tafelvoetbal spelen; er is ook de Gym, een oude gymzaal die ze hebben omgetoverd tot een dansevenement. Op de benedenverdieping is er een bar die nogal communistisch aandoet, maar die best gezellig is. En dan heb je nog de discotheken (Illusion en Atlantis) voor de vette feesten. Veel sfeervolle jazzcafés en rustige kroegen vind je hier ook. Het meest fancy café is hier wellicht 'Place', overladen met neonlampen en tvscreens. Het amusante is dat je hier je bier moet bestellen door een knop op de tafel. Op die manier krijgt de ober een elektronisch signaal en brengt je een momentje later je bestelling. Het voorkomt het lange wachten op een ober niet komt of niet opkijkt als je iets wil bestellen. Iets wat we wellicht allen kennen :-) Ziezo, dat was het voor vandaag, een zonnige dag trouwens. Ik moet nu mijn deftige kleren aantrekken, want om 19u is er een speciale receptie voor de internationale studenten in de Main University Hall. Ik kijk er al naar uit!

After the rain comes the sun...

2008-08-27T18:10:00.000-07:00

Goed,

ké goeste om efkes int westvloams te typn, tis toopn dajt allemale nie erg vindt. tis ier dus geskift zot. kmoete jirluk zegn da Tartu echt ne skwonne stad is. tè vele te biedn en der is extreem veel internationaal volk te bespeurn. kgoenge vanmorgen bloed go geven in een tente ip tpling, en tis goe gelukt. went ollemolle gedoan en two vrji gjistig, vworol omdatr miserie wos met ol die pasportn. ok ket nu get me westvloams, kgoa "civilized nederlands" skrivn...
Ik kan moeilijk met woorden omschrijven welke ervaringen ik hier meemaak. Ik probeer op een rijtje te zetten welke nationaliteiten ik reeds ken:
-Georgië
-Nederland
-Spanje
-Italië
-Finland
-Zweden
-Turkije
-Cyprus
-Rusland
-Engeland
-VS
-Canada
-Duitsland
-Frankrijk
-Wallonië (sorry voor de niet-separatisten)
-Tsjechië
-Litouwen
-Estland :-)
-Frankrijk
-Japan
-Letland
-Hongarije
-Polen

Om af te sluiten (ik kom net van de discotheek 'The Illusion', ultramargi mabon), wil ik nog een interessant internationaal politiek weetje te kennen geven: overal in Europa zit het blijkbaar vol met Georgische studenten. Dbylisi, de hoofdstad van Georgia, heeft zijn universiteit omwille van bombardementen van de door hen extreem gehate Russen (en terecht!) verloren. Mijn 'flatmate', Vako, heeft een vriend verloren in die zinloze strijd en op tweehonderd meter van zijn woning hebben de Russen Georgisch grondgebied gebombardeerd. Het is werkelijk ongelooflijk interessant om met zulke mensen te praten. De regering van Zuid-Ossetië en Abchazië (en Georgia wsc ook) hebben beurzen uitgetrokken voor iedere universiteitsstudent van Gori en Dbylisi om op Erasmus te gaan naar het buitenland, om hen toch de kans te geven verder te studeren. Dat is dus de reden waarom hier zoveel Georgische studenten zitten. Als ik zulke verhalen hoor, word ik echt boos op Rusland!! Maar de president van Georgia, Sakaasijvili, is ook niet zo geliefd onder de bevolking. Vraag me niet waarom, ik begrijp er geen snars van! In ieder geval, deze namiddag heb ik de stad bezocht met de Georgische Eka. And I have to say: I liiiiike!!!! (gipsy tears)

Mijn contactgegevens:

Frederik Declercq

Raatuse 22 Room 414

Tartu 51013

Eesti (Estonia)

(+372)58025895

Bon, a la prossima volta!

2008-08-25T14:09:00.000-07:00

Tervist!! ('hallo' in het Estisch)

Ik ben hier nu twee kleine dagen in Tartu en heb een kort internetmoment gevonden om te melden dat ik goed ben aangekomen. Gisteren heb ik de bus vanuit Tallinn genomen en het duurde een grote 2 uur toen ik in Tartu aankwam. Wegens de reisvermoeidheid heb ik het grootste deel op de bus geslapen, maar het is me toch opgevallen dat Estland in het geniep adembenemende natuurtaferelen herbergt. De vegetatie bestaat hier vooral uit naald-en berkenbossen en 20% (!) van de Estische grond bestaat uit moeras. De stad waar ik studeer ligt in het zuidelijke deel van Estland en beschikt over een ruim aanbod van winkels (twee grote shoppingscentra), pubs, musea en pittoreske huisjes. Het centrum is behoorlijk klein en is doorspekt van folklore. Gisteren kwam er een klein meisje van een jaar of zes gekleed in een Estisch middeleeuws kleedje een lekstok verkopen aan mij. Uiteraard te koddig om aan te weerstaan... Het weer valt wel minder mee, aangezien het hier nog niets anders heeft gedaan dan geregend en gewolkt. Maar dat is nu eenmaal Estland (blijkbaar) en daar zal ik moeten aan wennen... Ik heb een mooie kamer hier en zit op de vierde verdieping van deze dorm/peda, waar alle internationale studenten zijn gehuisvest. De internationale atmosfeer is hier sterk voelbaar en daar hou ik van :-) ! Duitsers, Russen, Finnen, Italianen, Turken, Cyprioten, Spanjaarden, Canadezen... ze hebben allemaal hun weg naar het verre Eesti gevonden.
Ik zal mezelf niet onttrekken aan de traditie en de conformiteit van andere Erasmusbloggers om een rubriekje "WIST JE DAT..." te publiceren, maar toch zal ik hier zoveel mogelijk mijn eigen indrukken neerschrijven en niet te veel dienst doen op het alombegeerde Wikipedia. Dus:

WIST JE DAT

-Estland in het Estisch 'Eesti' is?
-Je hier op restaurant vòòr je eten de rekening moet betalen?
-Het Ests een onbegrijpelijke taal is, aangezien die tot de Finsoegrische taalgroep behoort? Het Ests, Fins en Hongaars hebben geen verwantschappen met andere taalfamilies zoals het Romaans en het Germaans.
-Men hier opgelooflijk veel woorden heeft die eindigen op 'kak' en 'seks' :-) ?
-Het stereotype van "Estse vrouwen zijn bloedmooi" geen leugen is?
-Er hier erg veel 'alternatievelingen' rondlopen, waaronder metals, punks en skaters met de vreemdste looks ?
-Een pint A.Le Coq (het Estische bier) van 1L 3€ kost?
-Het hier een uur later is dan in België?
-Ik Regi van Milc Inc. heb gezien op het vliegtuig van Brussels-Warschaw?

-Het krijgen van een Ests paspoort niet langer dan een kwartier duurt?
-Een gemiddelde Est hier 770€ per maand verdient? (Martin en Siers, up to you how many Belgian people earn, but I think it's a little bit more!à
-Ik hier nog geen enkele flik heb gezien?

Updates zullen nog volgen, want zal nu mijn weg richting centrum vervolgen.
Tot gauw! Hüvasti !

Welkom!

2008-08-18T12:28:00.001-07:00

Dag iedereen! Zoals velen wellicht al weten, vertrek ik binnenkort -24 augustus- naar het Verre Noorden: Estland. Ik verblijf er voor 4 maanden in de studentenstad Tartu. Mensen die geïnteresseerd zijn, zullen via dit medium op de hoogte kunnen gesteld worden van mijn avonturen. Weldra maak ik mijn valies klaar om aanstaande zaterdagnacht te vertrekken... Tot binnenkort!

Frederik